Jung Taeyang 정대...'s profile<<<<Welcome To The Fanta...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 04 ีกรรม...~ up space ใหม่ เวลาผา่นไปเกือบครึ่งปี ตอนนี้เรื่องที่อยู่ในหัวมันมากเกิน จนไม่รู้ว่าจะเขียนเรื่องอะไรออกมาก่อนดี ทั้งเรื่องที่ทำให้ทุกข์ใจ เรื่องที่ทำให้ดีใจปนเปกันไป ไม่รู้ว่าอารมณ์ตอนนี้ควรจะร้องไห้ หรือว่าหัวเราะด้วยซ้ำ กรรม...~ เลยต้องบำบัดจิต ด้วยการแต่งรูป ... ฮิ้วววว น้องสาวสุดที่รักทั้งสองคน ยูริ + สืก้า = ยูสิก้าาาา   February 22 Yuri ANd Sunyeช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาได้นั่งเล่นคอมนานๆ แต่ก็อยากจะมาอัพเดตอะไรต่อมิอะไรบ้างอ่ะนะ ^^ แค่อยากเอา GIF ที่ทำเองตัวแรกมาลงให้ชื่นจายยยย เฉยๆ เท่านั้นเอง เป็นอันแรกที่ทำ เลยภูมิจายยยยยย คนแรกริที่ร๊ากกกก คนที่สองซอนเยที่ร๊ากกกเหมือนกัน ส่วนคนสุดท้าย น้อยคนที่จะไม่รู้จักเนอะ ตัดให้เพื่อน ก็เลยเอามาใส่ในผลงานด้วย อิอิ February 11 ไม่ได้อัพสเปซเป็นชาติแล้วมั้ง?ก็ตามหัวข้ออ่ะนะ ไม่ได้อัพเสปซนานโข หลายเดือนเลย เกือบครึ่งปีได้ <<< จะนานไปไหน? แต่ว่า ก็ไม่ค่อยมีเวลาเท่าไหร่ด้วยแหละ ถือซะว่าเป็นการอัพเดตเล็กๆ น้อยๆ ไปอ่านหนังสือก่อน สอบ(ซ่อม ไม่ใช่ช้อน ฮา......) เสร็จเมื่อไหร่แล้วเจอกัน วู้ๆ   ร๊ากกกกกก......ริที่ซู้ดดดดดดด August 03 เริ่มเซ็งเน็ตเน็ตที่หอนี่ยังไงนะ เดี๋ยวต่อได้ เดี๋ยวก็ต่อไม่ได้ รู้สึกเซ็งมันยังไงชอบกล
แล้วนี้ตื่นมาตั้งแต่เช้าก็รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้เลย
แต่ต้องออกไปประชมุมคอมเม็ดฯ กลับมาเลยยิ่งรู้สึกปวดหัวไปใหญ่
เลยนอนซะ แต่สุดท้ายก็ไม่ดีขึ้น ต้องลุกขึ้นไปอาบน้ำและซัดพารา
ไปสองเม็ด และมานั่งอัพสเปซ อย่างที่เห็น
ตอนเย็นก็มีประชุมเข็มสัมพันธ์อีก ไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าตัวเงได้เป็น
หัวหน้าฝ่าย เพราะเพื่อนเอาชื่อเราใส่ไปเลย ซวยซะ
หนังสือก็ยังอ่านไม่จบ
รู้สึกว่าพล่ามมาจนพอใจ สงสัยต้องไปอ่านหนังสือก่อนแล้ว
너는 내 운면 August 01 เน็ตหอเล่นได้แล้ว เย้ รู้สึกดีใจเน็ตหอเล่นได้แล้ว เย้ รู้สึกดีใจ
แต่อาจจะเป็นผลร้ายต่อตัวเอง เพราะว่าใกล้สอบแล้ว แล้วจะไม่ยอมอ่านหนังสือ เอาแต่นั่งโหลดหนังอยู่เนีย  July 30 อีกสองอาทิตย์สอบเพราะเปิดเทอมก่อนชาวบ้านเขาเดือนนึง ก็เลยต้องสอบและปิดชาวบ้นเหมือนกัน
แต่ยังไม่ต้องมองไปถึงเรื่องวันหยุดหรอก เพราะทุกวันนี้ ก็เรียกว่าอ่านหนังสือไม่ทันแล้ว
วันเวลาแห่งความเป็นเล่น ความรับผิดชอบที่ยังไม่มากเท่าไหร่ กำลังจะผ่านไป
และถูกแทยที่ด้วย การตื่นแต่เช้าไปเรานด์อย่างสาหัสสากรรจ์
ความรบผิดชอบต่อชีวิตของคนไข้ ซึ่งเป็นความรับผิดชอบอันหนักอึ้ง
นี่เราจะต้องเป็นผู้ใหญ่แล้วจริงๆ เหรอ....? July 18 ว่างจัดเพราะว่าว่างจัด ไม่อยากอ่านหนังสือ และไม่มีอารมณ์แต่งฟิก
เลยทำสไลด์รูปเจ้าหญิงน้ำแข็งอีกคนมาให้ดูกัน
งามจริงๆ สวย เพอร์เฟกต์ น่ารัก ทั้งร้องเพง ทั้งเต้น ก็เก่งอ่ะ
แต่ออกจะขี้เซาไปหน่อย สงสัยทำงานหนัก อ่ะนะ
   July 12 ดีใจได้กลับบ้านเป็นอีกครั้งที่ต้องกล่าวถึงการกลับบ้าน ที่นำพาความสุขมหาศาลมาให้ ตอนแรกกะจะไม่กลับ แต่สุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง กลับจนได้ เหตุผลหลักๆ คือไม่ได้กลับบ้านเกือบ ๆ 2 เดือน คิดถึงบ้านจะตายอยู่แล้ว อีกอย่างคือ ต้่องมาเป็นล่ามจำเป็นให้อาอ้อม (จริงก็เต็มใจมากเลยแหละ) วันนี้ทั้งวัน พูดอังกฤษอยู่ 80-90 % อีกที่เหลือก็เป็นไทยอีก "นิดหน่้อย" รู้สึกดี เพราะไม่ได้ใช้ความรู้ด้านนี้มานานแล้วเหมือนกัน (ตั้งแต่เข้ามหาฯลัย) แล้วฝรั่งที่ีี่มาก็น่ารักมาก เป็นคนเนเธอร์แลนด์ และเป็นครูสอนภาษาด้วย นอกจากนั้นยังทำอาหารและเบเกอรี่ได้เก่งมาก...ก...ก แถมอร่อยด้วย อ้อ....ลืมบอกไป ฝรั่งคนนั้นชื่อ "นาซิล" เป็นคนที่กระฉับกระเฉงมาก ตอนไปเดินซื้อของที่ตลาดด้วยกัน ก็เดินนำหน้ากูตลอดเลย (ตามไม่ทัน) และก็เป็นคนที่ ACTIVE และ CREATIVE มากๆ เลย ประมาณว่า ถ้าเราขยันได้ซักครึ่งหนึ่งของนาซิล เราก็คงเรียนได้เกียรตินิยมเลยแหละ หลังจากทำขนมเสร็จ ตอนเย็นอาอ้อมก็อาสาเลี้ยงข้าวเย็น ก็เลยสั่งเนื้อกะทะมากินที่บ้าน (เมื่อคืนก็เำพิ่งกินไป >>> อ้วนซะ) ทำหน้าที่เป็นคนไทยที่ดี และเจ้าบ้านที่ดีด้วย เขาจะได้รู้ไงว่า "คนไทยใจดี" จริงมะ???? July 11 ลอยอังคารวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (6 กค 51) ได้มีโอกาสไปร่วมกิจกรรมลอยอังคารกับเพื่อนๆ ฝ่ายฌาฯ
แล้วก็ภาควิชากายวิภาคศาสตร์ นำโดย อาจารย์ช้าง อาจารย์พรทิตย์ และอาจารย์สุภาวดี
อันเป็นที่รักยิ่งของพวกเราๆ (โห เอาซะจริงจังเชียว) ทีแรกคิดว่าจะเป็นอะไรทื่เหนื่อยมาก
แล้วไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ เพราะว่าวันเสาร์มีเรียนคอมเม็ดแล้วมาเบียดบังวันหยุดเราไป
แต่สุดท้ายก็ต้องไป เพราะว่าเพื่อนวิ่งมาปลุกตั้งแต่เช้ามืด (ประมาณ ตี 5 เห็นจะได้)
ตื่นมาในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่น (เรียกอีกอย่างได้ว่า "ซอมบี้")
แต่ก็ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวให้ทันเวลานัด (อาจารย์นัด ตี 5 ครึ่ง)
และให้ทันข้าวเหนียวหมูปิ้งที่อาจารย์จะแจกตอนเช้าด้วย 555++
ไม่พ้นเรื่องของกินอีกแล้ว ถึงเวลาออกรถ ก็วิ่งแย่งขึ้นรถของคณะแพทย์กัน
เพราะว่ามันเป็นรถแอร์ นอนเย็นสบาย ส่วนอีกคันก็เป็นรถของคณะพยาบาล
ที่เพื่อนๆ ผู้ชายคณะเรา แสดงความแมน ยอมทนร้อนนั่งคันนั้น
รวมทั้งน้องๆ คณะทันตะ อีกส่วนหนึ่งด้วย
ไม่รู้ว่าเดินทางนานเท่าไหร่ รู้แต่ว่าหลับตั้งแต่ขึ้นรถ
(หลังจากกินหมูปิ้งเสร็จนะ ต้องกินก่อนแล้วค่อยนอน ถึงจะตรงคอนเซ็ป)
ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ถึงหนองคายแล้ว
ลืมบอกไปว่าเราจะไปลอยอังคารอัฐิอาจารย์ใหญ่ที่แม่น้ำโขง จ.หนองคายกัน
ก็ไปลงเรือของตำรวจน้ำ เพื่อนๆ ก็รวมหัวแกล้งกูจัง
แซวตั้งแต่ยืนรอบนฝั่ง จนกระทั่งลงเรือไปแล้ว
นี่ถ้าไม่เห็นแก่ญาติอาจารย์ใหญ่ที่มาลอยอังคารด้วยล่ะก็ แม่จะถีบตกแม่น้ำโขงให้หมดเลย
ขากลับอาจารย์พาข้ามประเทศไปฝั่งลาว (เป็นช่วงที่ตื่นเต้นที่สุดในทริป
เพราะเป็นการออกนอกประเทศครั้งแรก เลยรู้สึกตื่นเต้นเป็นพิเศษ)
อาจารย์พรทิพย์เลี้ยงกาแฟสดด้วย อร่อยมั่กๆ เลย ขอบคุณค่า อาจารย์
เราก็ได้ของมานิดหน่อย ซึ่งส่วนมากจะเป็นของกิน
แต่ก็เป็นเอามาฝาคนอื่นมากกว่ากินเอง (จริงๆ นะ ไม่ได้โกหก)
แล้วก็มีการพาแวะกินข้าว ที่ร้าน "บินหลา" อร่อยใช้ได้เลย
ไอ้เราก็กินไปซะเยอะ หารู้ไม่ว่าอาจารย์ช้างวางแผนตัดกำลัง
เพราะว่าหลังจากนั้น อาจารย์ก็พาไปแวะร้าน VT
ซึ่งเป็นร้านแหนมเนืองที่ขึ้นชื่อมากของอุดรฯ
แต่ถึงแม้ว่าจะถูกตัดกำลังไปเยอะ
แต่ก็สามารถค่ะกินจนเกือบหมดที่อาจารย์สั่งมา
นศ.ไปกันประมาณ เกือบๆ 80 คน อาจารย์อีกนิดหน่อย
กินมื้อนั้นปาเข้าไป 12000 ค่ะ
ถือว่าเป็นทริปที่คุ้มค่ามาก เพราะนอกจากจะได้ไปเที่ยวทั้งลาว
หนองคาย และอุดรแล้วยังได้กินฟรีอีกตลอดทริปเลย คุ้มๆๆๆๆๆ
May 24 เปิดเทอมแล้ว (อีกแล้ว)เปิดเทอมแล้ว กลับเข้าสู่ความเป็นจริงอีกครั้ง
ความจริงก็เปิดมาได้แล้วเดือนกว่า (คณะเรา เปิดก่อนช้าวบ้านหนึ่งเดือน) เริ่มรู้สึกว่าเราเลือกถูกรึเปล่า แต่มาคิดเอาตอนนี้ก็คงไม่ได้อะไรแล้ว หน้าที่ของเราตอนนี้ คือเรียนให้ดีแล้วก็ทำตัวเป็นผู้ใหญ่ซักที เพื่อนหลายคนที่ขึ้นปีสาม ถือว่ามาได้ครึ่งทางแล้ว อีกไม่นานก็คงจบ และได้ทำงานดีๆ ที่ตัวเองรัก แต่เรายังอีกนาน กว่าจะผ่านทางที่เ้ต็มไปด้วยอุปสรรคนี้ไำด้ ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รักสิ่งที่เรากำลังทำอยู่นี่นะ แต่จะบอกว่า สิ่งที่เราทำอยู่มันไม่ใช่สิ่งที่เรารักที่สุดต่างหาก ทำให้บางครั้ง อาจจะรู้สึกเหมือนขาดอะไรไป แต่เพื่อคนที่เรารัก เราจะมีสิ่งหนึ่งที่เรียกว่า "กำลังใจ" ที่จะเป็นเหมือนกับ "พลัง" ขับเคลื่อนให้กับเรา ให้เราก้าวไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ หากใครกำลังรู้สึกเหมือนที่เราเป็นอยู่ ให้ลองนึกถึงคนที่เรารัก และรักเราดูสิ คุณจะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว และจะรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ และเหมือนกับได้รับการเติมพลัง ให้ได้มีแรงสู้อีกครั้ง ..... .... ... .. . รู้สึกรึยัง?????? May 04 character updateเอาลงเฉยๆ เพื่ออัพเดตสเปซ 555++ และฉลองที่ในที่สุดก็เล่นได้ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะกลับขอนแก่นแล้ว เศร้าใจ ชีวิตของเราจะจบลงแล้วเหรอเนี่ย  เอาเถอะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นนาทีนี่ ก็ต้องสุ้ต่อไป Fighting!!!!April 21 ใกล้เปิดเทอมแล้วใกล้จะเปิดเทอมแล้ว เวลาแห่้งความสุข ความผ่อนคลายก็น้อยลงทุกที แถมคณะเรายังเปิดก่อนชาวบ้านอีกตั้ง 1 เดือน (ไม่รู้จะรีบไปทำไม???) ยังไม่ได้ลงทะเบียนเลย (จะได้เรียนมั้ยเนี่ยตู  !?!?!?)หนังก็ยังดูไม่หมดเลย ยังไม่รวมซีรีส์อีกตั้งหลายเรื่อง เฮ้อ! คิดแล้วเครียด (เครียดเรื่องดูหนังไม่จบเนี่ยนะ???  )ทำไงได้ ก็เรามันพวกเสพติดหนังแล้วนี่นา Blog ก่อน เพิ่งเขียนถึงสงกรานต์วันแรกไป ก็ไมได้คิดเลยว่ามันจะเป็นวันสุดท้ายไปด้วย เพราะว่าวันที่ 14 ตื่นมาก็ 6 โมงเย็นแล้ว (อารมณ์ประมาณว่า ตื่นมาก็เคารพธงชาติเลย ซะงั้น!!!) ส่วนวันที่ 15 ก็ฝนตก อากาศหนาว กว่าฝนจะหยุดตก ก็เย็นมากแล้ว เลยไ่ม่ได้เล่น แต่ก็ได้มาเล่นไพ่แทน อารมณ์คล้ายๆ กัน เย็นๆ หนาวๆ ลุ้นๆ (มันเหมือนกันตรงไหนวะเนี่ย  ??)อุตส่าห์นั่งเล่นจนปวดตูด แต่สุดท้ายก็เล่นเสียเหมือนเดิม แล้วก็มานั่งบ่นอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ 5555++ "So If She Is The One... Don't Let Her Run Away..." April 13 สงกรานต์วันแรกสงกรานต์วันแรก เล่นเอาเท้าดำเป็นรอยรองเท้าคีบเลย
ทำไงได้ ไอ้เราก็ไม่ใช่คนเจ้าสำอางค์ที่จะทาซันบ๊ง ซันบล๊อก
เลยดำแบบน่าเกลียดๆ แต่เล่นน้ำสนุกดี ถือว่าเจ๊าๆ กันไป
เล่นไปก็เหมือนลดอายุตัวเองเหมือนกันนะเนี่ย
เพราะว่าเล่นแต่กับเด็กๆ เอิ๊กๆ
(เอ๊ะ หรือว่าจะยิ่งทำให้ตัวเองดูแก่หว่า)
แต่ก็นะ มันเป็นสงกรานต์ครั้งสุดท้ายแล้วล่ะ
สำหรับชีวิตวัยรุ่น เพราะว่าหลังจากนี้ไป
ก็จะไม่มีวัน หรือว่าเวลาที่หยุดนานๆ แบบนี้อีกแล้ว
เพราะฉะนั้น ต้องใช้ให้คุ้ม
 จริงมะ"...So If She Is The One
Don't Let Her Run Away..."
April 01 เอาซะหน่อยเอาแน่เอานอนกับอากาศบ้านเราไม่ได้เลยแฮะ ทั้งๆ ที่ความจริงมันควรจะเข้าหน้าร้อน  แล้วแต่ดั๊น....น ฝนตก  ลมพัดกรรโชกแรงซะได้ นั่งๆ กินปลาเผาอยู่ ฟ้าก็แลบซะงั้นเลยต้องรีบโซ้ย แล้วรีบบึ่งรถกลับบ้าน แอบเสียดายน้ำโค้กนิดหน่อย แต่ก็เอาน่า กินไปเยอะแล้วล่ะนะ 5555+ แถมไม่ได้จ่ายตังเองอีก เหอะๆๆๆๆ เข้าข่าย อิ่มจัง ตังอยู่ครบ >>> ขอบคุณอาอั๋นนะคร้าบ..บ ที่อุตส่าห์เลี้ยง  ไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรเหมือนกัน เพราะว่าความจริงมันก็มีหลายๆ อันเหลือเกิน ที่เล่นๆ อยู่ก็มี hi5 myspace แล้วก็ bebo อีกอันนึง แค่นี้ก็นั่งอัพไม่หวาดไำม่ไหวแล้ว แล้วยังเสือกขยันนั่งอัพแต่อันที่คนเขาไม่่ค่อยเล่นกันอีก แต่มันก็สบายใจกว่านี่เนอะ คนจะได้อ่านน้อยๆ ไง จริงมะ? หลังจากที่สอบปลายภาคเสร็จ ก็กลับไปเรียน Commed อีก 11 วัน ทีแรก ไอ้เราก็นึกว่าจะสบายๆ เหมือนปี 1 ซะอีก ที่ไหนได้ บอกได่้คำเดียวว่า "เหนื่อย"  จะบอกว่าเหนื่อยมากก็ไม่ได้ เพราะว่ามันเหนื่อยมากซะจนไม่มีแรงพอจะบ่นว่า "เหนื่อยมาก" เหนื่อยแบบว่า ที่เรียนมาตลอดทั้งปี 2 ยังไม่มีวันไหนที่เหนื่อยเท่านี้  เอ้า พูดจริงนะ ไม่ได้โม้ !!!! (ถ้าออกเสียงแบบสมรักษ์ จะได้อารมณ์มาก) แบบว่า ทำงานกลุ่มกันตลอด ต้องฝากเพื่อนซื้อข้าวกล่้องเลยอ่ะ (ปกติจะมีเวลาไปซื้อกินเองไง แต่อันนี้ไม่ใช่ เพราะว่าไม่ว่างเลย  )ขนาดรูมเมตก็ยังไม่ได้เจอเลย เจอกันก็ต้องมีคนใดคนหนึ่งหลับไปก่อนแล้ว  ซะงั้น...น....น เพื่อนที่ทำงานด้วยกันก็ไม่ใช่กลุ่มที่สนิทกัน แต่ว่าก็ได้ทำงาน + อยู่ด้วยกันตลอด จนสนิทกันไปเลยอ่ะ    ก็นะ เลยไม่ได้ไปกะเพื่อนสนิท ที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะไปเฮ้วกันซะหน่อย แต่ก็อยากให้รู้ไว้ว่า เพื่อนยังเหมือนเดิม ยังคิดถึงเสมอนะเว่ย เราไม่ได้เปลี่ยนไป เพียงแค่เวลาที่เราเจอกันอาจจะน้อยลง และแกอาจจะเหงา  เปล่าเปลี่ยวในช่วงที่คนของแกไม่อยู่แต่ก็ขอให้จำเอาไว้ว่ายังมีเพื่อนอยู่ตรงนี้อยู่นะ เอาซะหน่อย .... จบ !?!? March 06 สอบเสร็จแล้วเย้ ในที่สุดก็สอบเสร็จซักที
หลังจากที่ต้องอดทน กัดฟันต่อสู้มานานแสนนาน
แต่หยุดได้ไม่กี่วันก็ต้องกลับไปเรียนต่ออีกอยู่ดี
ตั้ง เกือบสองอาทิตย์แล้วค่อยจะได้หยุดยาวอีกที
อันที่จริงก็ไม่ถือว่ายาวมากหรอก เพราะว่าเราต้อง
กลับไปทำงานคณะอีกอยู่ดี รวมๆ แล้วก็จะได้อยู่บ้าน
แค่ไม่กี่วันเอง เฮ้อ!
แม้แต่อาจารย์ยังเตือนว่าให้รีบไปเที่ยวซะ เพราะว่านี่คงจะเป็นปิดเทอมครั้งสุดท้ายในชีวิตนักศึกษาแพทย์แล้ว
ก็ยังไม่ได้คิดเลยว่าจะเป็นที่ไหน เพราะแม่ก็คงไม่ได้ไปด้วยแน่
อย่างมากก็ไปเที่ยวตอนชวงวันเสาร์ อาทิตย์ แค่นั้นเอง
แต่แค่นี้ก็ดีแล้ว ได้กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านอยู่กับครอบครัว
ไม่มีอะไรจะสุขกว่านี้อีกแล้วล่ะ จริงมะ
กลับไปเรียนอาทิตย์หน้าก็คงได้รู้ผลสอบอันแสนเศร้า
แต่เราก็เตรียมใจไว้แล้วล่ะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด เนอะ January 25 คะแนนสอบออกแล้วคะแนนสอบออกแล้ว เป็นไปอย่างที่คาด คือ
"ตกมีน" จะว่าไปก็ใกล้เคียงกับมินเลยมากกว่า
เฮ้อ ชีวิตกรูสุดแสนจะเศร้า
แต่ก็นะ ยังต้องก้าวเดินต่อไป
ยังมีสอบอีกตั้งมากมาย (ให้ตกอีก555+)
พอดีว่าวันศุกร์ ที่ มข. หยุด
เลยได้มีโอกาศแว๊บกลับบ้าน
หลังจากที่ไม่ได้กลับมานาน
อยู่บ้านแสนสบายใจ
แต่ก็แอบเอาหนังสือติดกลับมาด้วย
เผื่อว่าเกิดนึกขยันขึ้นมา
จะได้มีไว้อ่าน (คิดการณ์ไกล)
เพื่อนๆ หลายคนก็ใช้โอกาสนี้ไปเที่ยวกัน
แว่วมาว่า ไปขึ้นภูกระดึงกันหลายกลุ่มทีเดียวเชียว
ก็ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ และเที่ยวให้สนุกละกัน
December 31 สวัสดีปีใหม่ Happy New Year เป็นโพสแรกของปีเลยก็ว่าได้ หลังจากที่เพิ่งอัพไปเมื่อไม่นาน ...สวัสดีปีใหม่แล้ว ผองไทยจงแคล้วปวงภัย ช่วยกันรับขวัญปีใหม่ เถลิงฤทัยไว้มั่น... ปีใหม่มาเยือน ขอให้ทุกคน เพื่อนๆ ครอบครัว พ่อแม่พี่น้อง ครูบาอาจารย์ ลูกลานเหลนโหลน มีความสุขความเจริญ คิดสิ่งใดขอให้สมปรารถนา เงินทองไหลมาเทมา สุขภาพแข็งแรงไร้โรคภัย
  (เอาซะคล้องจองเชียว)  เมื่อวาน วันที่ 31 ธันวาคม เพิ่งจะไปพระธาติศรีสองรัก จ.เลย มา อากาศดีมากเย๋นสบายชื่นใจ แต่ดันลืมเอากล้องถ่ายรุูปกลับจากหอ เลยไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ยลกัน
ใครที่ปีใหม่นี้ไม่ได้ไปไหน อยู่แต่บ้านด็ือว่าเป็นโชคดี ได้ใช้เวลามากมายอยู่กับครอบครัว
ส่วนใครที่ได้เดินทาง ก็ขอให้เดินทางปลอดภัย ขับรถระมัดระวัง
(ด้วยความเป็นห่วง จากกระทรวงงสาธารณสุข...)
 ปีใหม่นี้ กะจะสั่งสมบุญกุศลโดยการกินมังสวิรัตซักเดิอนนึง ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า แต่ก็ขอลองดู แล้วยังมีอีกหลายๆ เรื่อง
ที่กะจะปรับปรุง ก็จะขอถือโอกาศปีใหม่นี่แหละเป็นจุดเริ่มต้น
อีกไม่นานก็จะเปิดเรียนกันอีกครั้ง
 คงต้องอยู่ไกลบ้านอีกแล้ว คิดแล้วก็เศร้า
แต่ก็นะ มันเป็นหน้าที่เรานี่นา ไม่ว่ายังไง ก็ต้องทำให้ดีท่ีสุด สู้เขา!! Fighting!!
แ
December 30 mewดีใจได้กลับบ้าน กลับบ้านมาได้ 3 วันแล้ว Happy มากมาย
หลังจากที่ต้องทนทุกข์ทรมานกับการสอบมิดเทอม
(อันที่จริงก็ไม่ได้อ่านมากมายหรอก แต่มันเครียดอ่ะเลย)
ก็ได้กลับบ้านซักที กลับไปเรียนอีกทีก็วันพุธ ยังเหลือเวลาอีกหลายวัน
มาถึงบ้านวันแรกนี่เล่นคอมก่อนเลย หลังจากไม่ได้เล่นมานาน
อีกอย่างกะจะดู Grey's Anatomy ให้จบแต่ก็ดันลืมเอากลับมาซะงั้น
(ลืมได้ไงหว่า ของสำคัญขนาดนี้)
ก็เลยนั่งเล่นคอมทั้งวัน (ไม่ได้มีโอกาศอย่างนี้มานานแล้ว)
มาลองอัพได แต่งสเปซแบบชาวบ้านเขาดูบ้างอ่ะนะ
ไม่ได้คิดว่าจะมีใครเข้ามาอ่านหรอก แต่อารมณ์แบบ อยากลองทำ
เขียนมาได้ถึงตรงนี้ก็ถือว่าสุดยอดแล้ว
ปีหน้าฟ้าใหม่ ถ้ามีโอกาสก็จะลองมาอัพสเปซอีกครั้งละกัน
September 11 อีก 2 อาทิตย์จะสอบไม่นะ!!!!????? ไม่น่าเชื่อเลยว่าเวลาผ่านไปรวดเร็วมากๆ
แป๊บๆ ก็จะสอบซะแล้วนี่หนังสือก็ยังไม่ได้อ่านเลย
แล้วกรูจะเอาอะไรไปสอบวะเนี่ย
 นี่เป็นการอัพสเปซครั้งแรกเนื่องจากว่าไม่มีอะไรทำ
 (แล้วทำไมไม่ไปอ่านหนังสือเล่า)เพราะฉะนั้นเลยนึกเรื่องราวที่จะบอกเล่าไม่ค่อยออก
เอาเป็นว่าถ้าใครเผลออ่านมาจนถึงตอนนี้
ก็อย่างเพิ่งโกรธแล้วกัน
(ว่าจะอัพทั้งที ช่วยให้มีสีสันกว่านี้หน่อย ยาวกว่านี้อีกซักนิดก็จะดี)
แต่นึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะเขียนเรื่องอะไร
เพราะฉะนั้นก็ถือซะว่า เป็นฺBlog เปิดตัวแล้วกันนะ
 |
|
|
